Liścik 025:)

"Alko !

Otrzymałem kartę powołania.

Za dwa tygodnie idę

do wojska.

                 Podpis"

Pozostawię ten liścik bez komentarza, bo nic sensownego nie przychodzi mi do głowy. Informacja zawarta w liściku brzmi groźnie, ale pamiętajmy, że to nie mobilizacja we wrześniu 1939 (na szczęście), tylko normalne szkolenie wojskowe pod koniec lat 20-stych zeszłego wieku;) W następnych kilku wpisach liściki dziadka Henia z wojska:)

Liścik 024:)

"Alko !

Jak masz moż-

ność, korzystaj

z okazji.

To jest ostatnia

moja rada"

Ale się porobiło. Henio nie wytrzymał i dał ostatnią radę Alince. Pewnie coś nawywijała:) I liścik wygląda jakby ktoś go w nerwach i złości pogniótł. I bez podpisu:)

Ale nie martwcie się, skoro jest ten blog i jestem ja, to z pewnością wszystko dobrze się skończyło;)

I jeszcze zdjęcie dziadka Henia. Jak zwykle elegancki:) I ta mucha, a wiecie że jeszcze istnieje. Mam ją i raz w roku zakładam na zabawę sylwestrową. 

Niestety, albo "stety" nie mam zdjęcia zagniewanego na Alinkę Henia;)

Liścik 023:)

"Alko!

Oczekuję każdego dnia

na to o co prosiłem Cię

w czwartek wychodząc

od was, jednak zaznaczam,

że w następną niedzielę 

przyjechać nie będę mógł.

Przypominam Ci, gdyż nudzę

się w Mińsku.

                    Podpis"

Liścik o niczym:) Intrygujące jest to o co Henio prosił Alinkę. Musiało być ważne skoro w liściku przypomina. I ciekawe dlaczego dziadek nudził się w Mińsku. Ale podpis jak zwykle... zamaszysty:)

Liścik 022:)

"Alko !

Radzę Ci lepiej

nie zawracaj sobie

głowy i mnie.

Ponieważ z każdym

dniem gorzej mnie

traktujesz. Wygłupiłaś

mnie dziś wobec

            wszystkich.

Inaczej się mówi, inaczej postępuje się"

Dziś dziadek dobrze radzi babci. Oj, znowu Alinka podpadła. Jak można Henia "z każdym dniem... gorzej traktować? Nie ładnie;) Szczególnie gdy "Inaczej się mówi, inaczej postępuje się".

Liścik 021:)

Pamiętnik dziadka Henia skończył się nagle, ale ponieważ był pisany w zwykłym, szkolnym zeszycie to i dziwić się nie ma powodu. Wracamy więc do liścików do babci Alinki.

"Alko !

List Twój dał mi całkowity obraz Twojej duszy.

Przedstawiłaś wyraźnie swoje stanowisko

wobec mnie (o czem już dawno wiedziałem).

Przytem takie postawienie sprawy

i taka nadzwyczajna szorstkość z Twojej

strony przemawiają za tem, iż zbyteczną

będzie nasza rozmowa w cztery oczy.

                     Podpis"

Okazuje się się, że Henio był też "badaczem niewieścich dusz":) Ale że Alinka może być "nadzwyczajnie szorstka";) to się nie spodziewałem. No cóż, takie losy młodzieńczej miłości.

Ale żeby nie było tak pesymistycznie, to popatrzmy chwilę na sprawczynię tej sytuacji:) Babciu, szacunek za kreację;)

Życiorys głównego bohatera pisany przez niego samego, okraszony zdjęciami cz.12

"Uczyłem na kursie z zakresu 7 klas szkoły podstawowej

dla podoficerów zawodowych w 7 pułku ułanów.

Po kilku miesiącach zostałem z pracy zwolniony.

Na teren koszar wojskowych zabroniono mi wchodzić

nawet na widowiska przeznaczone dla mieszkańców

                                             miasta.

W roku 1935 kończę WKN (matemat-fizykę) zorgani-

zowany przez Okrąg Z.N.P. w Warszawie"

Szykanowany, ale ambitny. I to mi się podoba.

Kilka kartek z pamiętnika dziadka Henia cz. 15

                                  "Marzec

Wieczorem powracam z Alką ze spa-

ceru. Dosyć miło i wysoło spędzi-

liśmy te dwie godzinki, przez które

mieliśmy możność opowiedzieć sobie

wiele scen ze swego życia.

Między innemi dowiaduję się,

że nauczyciel Alki pocałował ją

za co uderzyła go w twarz.

Pytam - Aluś, a gdybym ja Cię

pocałował, czy też coś podobnego

spotkałoby mnie?

Odpowiedź krótka - Napewno!

Jednak stało się inaczej.

Powracając do domu tematem

naszej rozmowy były gwiazdy

na niebie, których w dniu tym..."

I tak urwanym fragmentem wpisu kończy się niestety pamiętnik dziadka Henia. Ale wiemy już, że był pierwszy pocałunek i obeszło się bez piekącego policzka:) Teraz wracamy do liścików, życiorysu, świadectw i zdjęć:)