Dokumenty Henia z czasów wojny:(

Kenkarta (niem. Kennkarte) – dokument tożsamości wydawany obligatoryjnie przez okupacyjne władze niemieckie, na mocy rozporządzenia Hansa Franka z 26 października 1939 roku, wszystkim nieniemieckim mieszkańcom Generalnego Gubernatorstwa, którzy ukończyli piętnasty rok życia. 

Tyle z Wikipedii. Taki dokument trzeba było mieć przy sobie, zawsze. Jak ktoś nie miał to zapewne kula w łeb. Koszmar, nawet nie chcę myśleć ile razy zapomniałem Dowodu osobistego albo Prawa jazdy.

Nachtausweis, przepustka nocna. Jako że Henio pracował w fabryce w Ursusie, pewnie na trzy zmiany, musiał do i z Mińska dojeżdżać w czasie godzin policyjnych. No to miał przepustkę. 

Bescheinigung czyli poświadczenie. Też zapewne coś ważnego. 

Wyblakłe zdjęcie, akordeon i... czasy współczesne;)

Dziś krótko i... prawie nie na temat:) Pośród zdjęć wszelakich znalazło się takie oto:

Dla znawców "tematu" jedynego mężczyzny na zdjęciu przedstawiać nie muszę. Ale gdyby ktoś nie wiedział, to oczywiście Henio:) Dziewczynka przy nim to jego córka, a moja mama Mirosława. Pozostałe dwie Panie, pojęcia nie mam kim są. Ale... jedna z nich trzyma instrument, akordeon, który zbiegiem niepojętych okoliczności mam do tej pory. Mógłbym zrobić konkurs z pytaniem: jakiego koloru jest akordeon? Ale nie będę się wygłupiał:) Jest niebieski i dziś wygląda tak:

Historia akordeonu jest owiana nieprzeniknioną mgłą zapomnienia i prawdopodobnie tak już zostanie. Pamiętam tylko, jak dzieckiem będąc, "walczyłem" z nim próbując go podnieść, założyć i... zagrać:)

Na zakończenie dodam, że prawnuczka Henia czasem z tegoż instrumentu jakieś nuty wydobyć się stara;) I robi to znacznie lepiej niż ja kiedyś:)

Cenzury, świadectwa i inne zaświadczenia dziadka Henia cz.4

Następny rok szkolny 1920/21 za nami;)

Henio wziął się do nauki i poprawił się z arytmetyki, przyrodoznawstwa i... śpiewu;) Poprawił "pilność" i ostro wziął się za naukę języka francuskiego. Brawo, brawo:)

Ciekawe kto podpisał się jako rodzic? Mama Franciszka czy ojciec Franciszek?:)

A na pierwszym świadectwie widać nie zaklejony (jak było na poprzednim), a tylko przekreślony napis KRÓLESTWO POLSKIE. Swoją drogą niecałe 100 lat temu byliśmy królestwem. Niesamowite.  

Liścik 029

"Aluniu !

Upłynęło dopiero dwa dni, które

po za lekcjami spędziłem w domu, ale jakoś

dziwnie ten czas mi upływał, szukałem

jakiejś roboty, jakiegoś zajęcia, sam nie

wiedziałem do czego się zabrać.

Przyczyną wszystkiego jest to, że nie mo-

gę do Ciebie przyjechać.

Jakoś dziwnie zaczynam tęsknić,

gdyż wiem, że po upływie kilkunastu

dni będziemy musieli się rozstać

i to rozstać może na dłuższy okres

czasu. Zamiast te kilka ostatnich

dni spędzić razem, pogawędzić jeszcze

o niektórych sprawach, możemy

najwyżej o sobie tylko pomyśleć.

Pomimo, że nasze sprawy tak źle się

potoczyły, jednak bądź cierpliwą

a w przyszłości wszystko się naprawi.

Gdybym nawet w wakacje miał szcze-

re chęci odwiedzić Cię, nie będę

mógł, gdyż wiesz jak jest.

To samo zanosi się na przyszły

rok szkolny. Będziemy mogli porozu-

miewać się tylko listownie, tylko

chciałbym, abyś nie żałowała dla

mnie ani papieru, ani słów."

Czyli trafiliśmy na okres w którym źle się między Heniem, a Alinką układało. Nie dobrze;) Ale patrząc z perspektywy czasu, wszystko się naprawiło i skończyło dobrze.

I jeszcze powiększone i odwrócone fragmenty dolnej części drugiej strony liściku.

Pierwszy fragment przedstawia dom naszkicowany ręką Henia. Nie wiem co to za "budowla";)

I drugi fragment z zapiskami czyje oceny trzeba poprawić;) Pamiętacie jeszcze, że Kurkówna to babcia Alinka;) Barwo dziadku, trzeba wspierać swoją dziewczynę. Będzie miała 4 (prawdopodobnie z matematyki)

Cenzury, świadectwa i inne zaświadczenia dziadka Henia cz.3

Po kilkumiesięcznej przerwie wracam do "dziadkowego" bloga. Dziś kolejne świadectwo szkolne, a właściwie dwa. Co ciekawe z tego samego roku. Pojęcia nie mam dlaczego.

Najpierw świadectwo szkolne (rok szkolny 1918/19) Publicznej Szkoły Elementarnej

Co tu mamy ciekawego? 

Po pierwsze, dlaczego napisano, że "urodzony.... w Goździku"? We wszystkich innych dokumentach miejscem urodzenia dziadka jest Mińsk Mazowiecki. 

Po drugie, jakiś gamoń pomylił się i napisał, że "wstąpił do szkoły.... 1 września 1919 i ukończył ją dnia 14 czerwca 1919":) 

Po trzecie, napis "Rzeczpospolita Polska" jest wydrukowany na pasku papieru i naklejony w miejscu napisu "KRÓLESTWO POLSKIE". Coś pięknego;)

Po czwarte, z bólem to piszę;), na tym etapie życia, dziadek "orłem" w nauce nie był. No może poza religią, rysunkami i gimnastyką.

Teraz fragment drugiej strony świadectwa;

Tu widać gdzie drukowano, przepraszam "tłoczono" druki świadectw;) Bardzo podoba mi się najwyższa pozycja w skali ocen za "pilność" - wytrwała:)

Teraz Cenzura z tego samego roku szkolnego, ale z "klasy II-ej oddziału VI-go dwu klasowej szkoły miejskiej":

Wnikliwy czytelnik zauważy że na obu świadectwach są takie same oceny. Być może cenzura dotyczy tylko tego roku szkolnego, a świadectwo całej szkoły czyli sześciu "oddziałów".

Bardzo podoba mi się pisownia nazw przedmiotów;) Geografja, Historja, Geometrja, Kaligrafja. Dlaczego na przestrzeni lat "j" zmieniło się w "i"?:)

Podsumowując dziadek Henio zdał do następnej klasy:)

Z okazji Dnia Babci i Dziadka;)

Z okazji Ich Święta, dla wszystkich wspaniałych Babć i Dziadków - najlepsze życzenia:)

PS. No i przegapiłem dzień imienin Henia:( Gapa ze mnie. Spóźnione, ale prosto z serca płynące życzenia dla wszystkich Henryków;)

PS II. Niebawem ciąg dalszy historii naszych bohaterów;)

Liścik 028 (z wojska)

                               "Siedlce 5-IV-29r.

Alko !

Przez okres świąt rozluźniłem się

troszeczkę, tak że obecnie

nie chce się bardzo przyło-

żyć do karabinu.

Gorsza sprawa, że musimy

już wstawać o godz. 5ej.

a wiesz o tem doskonale,

że nawet u Was w gościach

będąc, sypiałem znacznie

dłużej.

Proś P. Boga, aby jaknajprę-

dzej ten śnieg zginął,

bo chyba na złość dla

mnie wprowadzili zaraz

po świętach podchodzenie

w polu z karabinami,

gdzie co kilka minut

słychać rozkaz Padnij!

Jak się padnie w ten

śnieg po kolana to i ty-

siące wrogów nie dostrzegliby

nas. Myślę, że te wojtki

wiedząc, że na przyszłą

zimę już mnie nie zobaczą,

chcą mnie teraz uraczyć śniegiem.

Wieczorami gram na skrzypcach,

a wiara tańczy, aż iskry

z podkówek idą.

Skrzypki przydały mi się ogrom-

nie.

We wtorek byłem w Siedlcach

u szefa naszej kompaniji.

Zaprosił mnie w gościnę.

Ma w domu fortepian, na któ-

rym jego żona dosyć ładnie

gra. Zaznaczam, że z pomocą

moich skrzypiec.

W środę nasi podoficerowie

urządzili sobie ucztę, na której

przypadkiem znalazłem się

i ja.

Miałem możnoś na prze-

(...)dnią niedzielę być w domu,

a przynajmniej w Mrozach,

ale jakiem zaznaczył  ,-

"łazik" powinien siedzieć

w koszarach, więc tak i robię

Narazie noszę się z zamiarem

być w domu dopiero na Zielone Św.

jednak szkoda, że one nie

wypadną przy końcu czerwca.

Mógłbym przy okazji podziwiać

Twoją cenzurkę.

Jednak przypominam Ci,

że w te trzy miesiące powinnaś

najwięcej pracować. Ja o tem

doskonale wiem, że w lecie o książ-

ce nawet pomyślić nie chce się;

ale próżniaka, który prześladuje

każdego człowieka, trzeba przez-

wyciężyć. Nie jest to rzeczą

trudną. Dopiero czwarty dzień

idzie od chwili, kiedy widzieliśmy się

więc narazie nie mam Ci co pisać,

a przeczuwając, że Cię tu nic

nie zainteresuje stawiam

kropkę .

P.S.   Poproś pięknie p.J., aby troszeczkę wcześniej

chodziła spać, celem wyspania się i za mnie.

Podpis"

Cóż, wojsko to nie przelewki, ale skrzypki dają pewne przywileje:) I ta dbałość Henia o cenzurkę Alinki, wzruszająca. I żarcik w post scriptum:) Cały dziadek.

To jeszcze dwie fotki, jak "wisienkę ta torcie" zapodam;)