Odznaczenie Henia;)

Najwyższy czas uhonorować Henia, za jego ciężką, nauczycielską pracę;) Należało się bezapelacyjnie. Szacunek dziadku.

Trzy pocztówki do Lutka, brata Henia:)

Dziś, w piątek 14 sierpnia 2020 zbiegły się dwa ważne wydarzenia. 100-lecie Bitwy Warszawskiej i otwarcie Muzeum Józefa Piłsudskiego w Sulejówku. Z tej okazji... postanowiłem sprawić przyjemność moim wspaniałym ciociom, Kasi i Małgosi, córkom Lucjana (brata Henia).  Otóż, pośród pamiątek rodzinnych, znalazłem trzy pocztówki, adresowane do Ich Taty. Po kolei:

pierwsza z 31.XII.1938 roku wysłana z Łodzi,

druga z 10 III 1939 roku wysłana z Wiednia,

i trzecia z 3 VIII 1942 roku wysłana z miejscowości Metz.

Piękna pamiątka. Nie wiem od kogo są te pocztówki, może ciocie mi podpowiedzą. 

Dwie pierwsze są ciekawie zaadresowane.

Stow. Mechań. Polski z Ameryki?

Fabr. Stow. Mechaników?

Jak się czegoś dowiem to dopiszę;)

   

Życiorys Henia nie przez niego pisany;)

Dziś pokażę, co inni o dziadku napisali. Wydanie książkowe z mojej biblioteki. Wszystko jest na zdjęciach, a zatem...

Czyli informacje zbieżne z tym ,co własną ręką pisał Henio o sobie. A nawet więcej;)

Cenzury, świadectwa i inne zaświadczenia dziadka Henia cz.6

Dziś zaświadczenie Henia z Centralnego Kursu Narciarskiego Ministerstwa Oświaty  w Zakopanem, które odbyło się 5 stycznia 1950 roku. Ponieważ kurs trwał od 27 grudnia do 5 stycznia to zapewne odbyła się zabawa sylwestrowa;)

Niniejsze zaświadczenie zilustruję dwoma zdjęciami dziadka. Nie wiem z jakiego dokładnie okresu, ale jakoś mi tu pasują;)

Gdzie Henio służył w wojsku? c.d.;)

Kilkanaście dni temu rozwiązałem zagadkę służby dziadka w wojsku. A dziś... znalazłem trzy listy wysłane do Henia do jednostki. Jeden od brata Lutka, a dwa od koleżanki Maryśki Dyszkowskiej:) Dzięki temu mogę doprecyzować, że dziadek służył w garnizonie Siedlce, wchodzącym w skład 9 Dywizji Piechoty 22 pułku piechoty w 3 kompanii strzeleckiej. A na "obozie ćwiczeń" był w powiecie Baranowicze poczta Mołczadź.

Najpierw koperty;)

Pierwsza od Lutka

I dwie od Maryśki;)

A obóz ćwiczeń był tu

(mapa z lat 1921-39)

A dziś:(

Słów kilka o mandolinie;)

Dziś wyjaśnię jeszcze jedną "zagadkę", a przy okazji poznacie rodzeństwo Alinki. We wpisie z 24 czerwca 2015 roku w liściku 026a;) TU Henio opisuje jak czekając na dworcu na pociąg grał serenady na mandolinie pożyczonej od Mańka, brata Alinki. Nic więcej o owym instrumencie nie wiedziałem. A tu proszę, jest na zdjęciu Alinki i jej rodzeństwa (siostry to Wacława, Wincenta i Lucyna, brat Marian). Swoją drogą, pomysł na zdjęcie wspaniały.

I powiększenie mandoliny;)

Szkoda, że nie mam zdjęcia Henia, "dworcowego grajka":)

Podpis Henia w Bibliotece Kongresu USA ! ! !

Przez przypadek dowiedziałem się o ciekawej inicjatywie polskiego społeczeństwa okresu 20-lecia międzywojennego. Posłużę się cytatem ze strony historia.org.pl.

W 1926 r. z okazji 150. rocznicy ogłoszenia Deklaracji niepodległości Stanów Zjednoczonych Polacy podarowali narodowi amerykańskiemu niezwykły prezent. Było nim 111 tomów zawierających życzenia od 5,5 mln polskich obywateli. Wśród nich znajdują się autografy m.in. prezydenta Ignacego Mościckiego i Józefa Piłsudskiego. Digitalizacja tego zbioru daje szansę na znalezienie podpisów także wielu swoich przodków.

Unikalna kolekcja znajduje się w Bibliotece Kongresu USA. Składa się z 111 tomów, które na 30 tys. stron zawierają 5,5 mln polskich podpisów. Oznacza to, że polskiej administracji udało się zebrać podpisy od 20% społeczeństwa. Tego typu podarek jest z pewnością światowym ewenementem.

A wyglądało to tak:

Podpis Pana Prezydenta Mościckiego.

Normalne kartki wyglądają tak: 

Zapytacie zapewne, ale gdzie tu Henio? 

A właśnie Dziadek, też ten dokument podpisał:)

Tom 13 strona 49

Przepraszam za wielkość, ale tylko tak coś widać;)

Podpowiem, gdzie jest podpis Henia.

Rok 1926. Henio kończy, a może już skończył Seminarium Nauczycielskie.

Podpisał więc dokument razem z kolegami z Seminarium.

I tak, podpis Dziadka znalazł się po wieczne czasy w Bibliotece Kongresu USA.

A tak wygląda na stronie Biblioteki Kongresu USA

Po raz kolejny jestem cholernie dumny z Henia.