Cenzury, świadectwa i inne zaświadczenia dziadka Henia cz.4

Następny rok szkolny 1920/21 za nami;)

Henio wziął się do nauki i poprawił się z arytmetyki, przyrodoznawstwa i... śpiewu;) Poprawił "pilność" i ostro wziął się za naukę języka francuskiego. Brawo, brawo:)

Ciekawe kto podpisał się jako rodzic? Mama Franciszka czy ojciec Franciszek?:)

A na pierwszym świadectwie widać nie zaklejony (jak było na poprzednim), a tylko przekreślony napis KRÓLESTWO POLSKIE. Swoją drogą niecałe 100 lat temu byliśmy królestwem. Niesamowite.  

Liścik 029

"Aluniu !

Upłynęło dopiero dwa dni, które

po za lekcjami spędziłem w domu, ale jakoś

dziwnie ten czas mi upływał, szukałem

jakiejś roboty, jakiegoś zajęcia, sam nie

wiedziałem do czego się zabrać.

Przyczyną wszystkiego jest to, że nie mo-

gę do Ciebie przyjechać.

Jakoś dziwnie zaczynam tęsknić,

gdyż wiem, że po upływie kilkunastu

dni będziemy musieli się rozstać

i to rozstać może na dłuższy okres

czasu. Zamiast te kilka ostatnich

dni spędzić razem, pogawędzić jeszcze

o niektórych sprawach, możemy

najwyżej o sobie tylko pomyśleć.

Pomimo, że nasze sprawy tak źle się

potoczyły, jednak bądź cierpliwą

a w przyszłości wszystko się naprawi.

Gdybym nawet w wakacje miał szcze-

re chęci odwiedzić Cię, nie będę

mógł, gdyż wiesz jak jest.

To samo zanosi się na przyszły

rok szkolny. Będziemy mogli porozu-

miewać się tylko listownie, tylko

chciałbym, abyś nie żałowała dla

mnie ani papieru, ani słów."

Czyli trafiliśmy na okres w którym źle się między Heniem, a Alinką układało. Nie dobrze;) Ale patrząc z perspektywy czasu, wszystko się naprawiło i skończyło dobrze.

I jeszcze powiększone i odwrócone fragmenty dolnej części drugiej strony liściku.

Pierwszy fragment przedstawia dom naszkicowany ręką Henia. Nie wiem co to za "budowla";)

I drugi fragment z zapiskami czyje oceny trzeba poprawić;) Pamiętacie jeszcze, że Kurkówna to babcia Alinka;) Barwo dziadku, trzeba wspierać swoją dziewczynę. Będzie miała 4 (prawdopodobnie z matematyki)

Cenzury, świadectwa i inne zaświadczenia dziadka Henia cz.3

Po kilkumiesięcznej przerwie wracam do "dziadkowego" bloga. Dziś kolejne świadectwo szkolne, a właściwie dwa. Co ciekawe z tego samego roku. Pojęcia nie mam dlaczego.

Najpierw świadectwo szkolne (rok szkolny 1918/19) Publicznej Szkoły Elementarnej

Co tu mamy ciekawego? 

Po pierwsze, dlaczego napisano, że "urodzony.... w Goździku"? We wszystkich innych dokumentach miejscem urodzenia dziadka jest Mińsk Mazowiecki. 

Po drugie, jakiś gamoń pomylił się i napisał, że "wstąpił do szkoły.... 1 września 1919 i ukończył ją dnia 14 czerwca 1919":) 

Po trzecie, napis "Rzeczpospolita Polska" jest wydrukowany na pasku papieru i naklejony w miejscu napisu "KRÓLESTWO POLSKIE". Coś pięknego;)

Po czwarte, z bólem to piszę;), na tym etapie życia, dziadek "orłem" w nauce nie był. No może poza religią, rysunkami i gimnastyką.

Teraz fragment drugiej strony świadectwa;

Tu widać gdzie drukowano, przepraszam "tłoczono" druki świadectw;) Bardzo podoba mi się najwyższa pozycja w skali ocen za "pilność" - wytrwała:)

Teraz Cenzura z tego samego roku szkolnego, ale z "klasy II-ej oddziału VI-go dwu klasowej szkoły miejskiej":

Wnikliwy czytelnik zauważy że na obu świadectwach są takie same oceny. Być może cenzura dotyczy tylko tego roku szkolnego, a świadectwo całej szkoły czyli sześciu "oddziałów".

Bardzo podoba mi się pisownia nazw przedmiotów;) Geografja, Historja, Geometrja, Kaligrafja. Dlaczego na przestrzeni lat "j" zmieniło się w "i"?:)

Podsumowując dziadek Henio zdał do następnej klasy:)

Z okazji Dnia Babci i Dziadka;)

Z okazji Ich Święta, dla wszystkich wspaniałych Babć i Dziadków - najlepsze życzenia:)

PS. No i przegapiłem dzień imienin Henia:( Gapa ze mnie. Spóźnione, ale prosto z serca płynące życzenia dla wszystkich Henryków;)

PS II. Niebawem ciąg dalszy historii naszych bohaterów;)

Liścik 028 (z wojska)

                               "Siedlce 5-IV-29r.

Alko !

Przez okres świąt rozluźniłem się

troszeczkę, tak że obecnie

nie chce się bardzo przyło-

żyć do karabinu.

Gorsza sprawa, że musimy

już wstawać o godz. 5ej.

a wiesz o tem doskonale,

że nawet u Was w gościach

będąc, sypiałem znacznie

dłużej.

Proś P. Boga, aby jaknajprę-

dzej ten śnieg zginął,

bo chyba na złość dla

mnie wprowadzili zaraz

po świętach podchodzenie

w polu z karabinami,

gdzie co kilka minut

słychać rozkaz Padnij!

Jak się padnie w ten

śnieg po kolana to i ty-

siące wrogów nie dostrzegliby

nas. Myślę, że te wojtki

wiedząc, że na przyszłą

zimę już mnie nie zobaczą,

chcą mnie teraz uraczyć śniegiem.

Wieczorami gram na skrzypcach,

a wiara tańczy, aż iskry

z podkówek idą.

Skrzypki przydały mi się ogrom-

nie.

We wtorek byłem w Siedlcach

u szefa naszej kompaniji.

Zaprosił mnie w gościnę.

Ma w domu fortepian, na któ-

rym jego żona dosyć ładnie

gra. Zaznaczam, że z pomocą

moich skrzypiec.

W środę nasi podoficerowie

urządzili sobie ucztę, na której

przypadkiem znalazłem się

i ja.

Miałem możnoś na prze-

(...)dnią niedzielę być w domu,

a przynajmniej w Mrozach,

ale jakiem zaznaczył  ,-

"łazik" powinien siedzieć

w koszarach, więc tak i robię

Narazie noszę się z zamiarem

być w domu dopiero na Zielone Św.

jednak szkoda, że one nie

wypadną przy końcu czerwca.

Mógłbym przy okazji podziwiać

Twoją cenzurkę.

Jednak przypominam Ci,

że w te trzy miesiące powinnaś

najwięcej pracować. Ja o tem

doskonale wiem, że w lecie o książ-

ce nawet pomyślić nie chce się;

ale próżniaka, który prześladuje

każdego człowieka, trzeba przez-

wyciężyć. Nie jest to rzeczą

trudną. Dopiero czwarty dzień

idzie od chwili, kiedy widzieliśmy się

więc narazie nie mam Ci co pisać,

a przeczuwając, że Cię tu nic

nie zainteresuje stawiam

kropkę .

P.S.   Poproś pięknie p.J., aby troszeczkę wcześniej

chodziła spać, celem wyspania się i za mnie.

Podpis"

Cóż, wojsko to nie przelewki, ale skrzypki dają pewne przywileje:) I ta dbałość Henia o cenzurkę Alinki, wzruszająca. I żarcik w post scriptum:) Cały dziadek.

To jeszcze dwie fotki, jak "wisienkę ta torcie" zapodam;)

Liścik 027;)

                                      "M.M.    2-VIII 28r.

                                                  godz 3 p.p.

Alciu !

Już miałem więcej do Ciebie nie pisać,

ale że Ty nareszcie po upływie szesnastu

lat i kilku miesięcy raczyłaś przysłać

mi te kilka słów więc siadłem i piszę.

Spodziewałem się, że będę musiał czytać

Twój list kilka godzin, a tu masz,

napisała mi dwa, a może trzy sło-

wa i zadowolona.

Czekaj! "Jak Kuba Bogu, tak Bóg

Kubie" Ostatni raz piszę Ci tak

dużo. Od dziś będę wysyłał tylko depesze,

a Ty wiesz jakie one są długie.

Do ubiegłej niedzieli darowywałem Ci,

gdyż myślałem, że nie masz atramentu,

a p. Wacka nie chce Ci swego pożyczyć,

ale jak się okazało jest inaczej.

Powiem Ci tak prosto w oczy z Mińska

do Mrozów, że jesteś samolubem.

piszesz tylko o sobie, a chyba

do stu patyków doskonale wiesz,

że mnie i inni interesują. Ciekawy

jestem co tam p. Wacka z p. Marysią

porabiają, jak tam się miewa p. Jadzia

czy wszystkie kaczki żyją, czy duża

już moja Kurka, i.t.d i.t.d.

W niedzielę muszę być w Mińsku

na wyścigach, a w sobotę też nie

będziemy mogli się zobaczyć, gdyż

mam w projekcie wyjazd do Mrozów

i przy okazji odwiedzenie państwa Kurków,

i ujrzenie Alinki, która mi pisze,

że tak ogromnie się zmieni, że trudno

ją będzie poznać. Doskonale, że o tem

wiem, kupię sobie na sobotę okurary,

a przez sz"k"ła może ją lepiej rozpoznam.

Możliwe, że przyjadę do Mrozów o g.3 p.p.

a Ciebie odwiedzę dopiero wtedy, jak się

dowiem, że już wszystkie podłogi poszorowałaś,

gdyż po sześciu dniach pracy nie chce mi się

nosić Ci wodę, a następnie wynosić.

Muszę jeszcze pięknie poprosić Lutka, aby mi

na sobotę pozwolił opuścić Mińsk.

Dlaczego Ci więcej nie pi                         

szę, możesz się domyślić.         "Podpis"

Dziś cały, długi liścik "zrozpaczonego" zachowaniem Alinki Henia. Sarkazm dziadka mnie rozwalił. Biedna Alinka, jakby napisał dłuższy liści, to miałaby spokój. A tak, się dziadek regularnie ze swojej wybranki naśmiewa. Ciekawe jak wyglądało to spotkanie i czy Henio miał okulary?:) 

   

Liścik 026b;)

"Zawdzięczając Twej mandolince mam przy-

najmniej zajęcie. Udaję wielkiego grajka.

Po śniadaniu biorę mandolinę i do obiadu

obchodzę z nią połowę miasta. Zjadam 

obiad i do wieczora spaceruję po pozostałych

ulicach. Chcę, żeby Mińsk wiedział, że mam 

mandolinę. Wolę już do Ciebie więcej nie przy-

jechać i mandoliny Ci nie oddać.

Jeżeli tak koniecznie chcesz na niej grać,

więc możesz co dzień, a nawet dwa razy

dziennie przyjeżdżać do mnie i sobie wygrywać.

Inaczej więcej już jej nie ujrzysz.

4-go sierpnia mamy wyścigi, więc nie wiem

czy będę mógł Cię odwiedzić.

Spraw sercowych teraz nigdy nie poruszam,

gdyż widzę, że i Ty na ten temat śpisz.

Czekam, aż się ockniesz z tego twardego snu.

Pisałbym Ci więcej, ale czekam na naszą umowę.

P.S. Dobrze się odżywiaj, nie żałuj sobie snu,

tak jak ja, duża rośnij, ucałuj ode mnie

p. Marysię w bródkę, p. Wackę nosek,

p. Jadzię w czoło, ale tylko dwa razy, a Mańka

w obydwie rączki po tysiąc razy. Myślę, że nie za-

pomnisz i o swojej kochanej babciuni.

Panią letniczkę, która lubi i kwiaty i mnie

proś ode mnie na wesele.

Kiedy teraz zobaczymy się

nie mam najmniejszego pojęcia   Podpis"

Heniowi odbiło:) Chodzi po Mińsku i gra na mandolinie. Ach co ta miłość robi z człowiekiem. A Alinka "śpi". Sytuacja trochę jak w tytule filmu "Ja Cię kocham, a Ty śpisz":)