Kolejne imieniny Hania

Najlepszego Dziadku;)

Wow, dziadek i babcia w kolorze!!!

Wczoraj odkryłem w internecie stronę (sowiecką;) kolorującą fotografie. Musiałem spróbować. A na jakich zdjęciach?:) Już je widzieliście. Wg. mnie w kolorze wyglądają świetnie.

Imieniny Henia:)

Ty razem nie przegapiłem;)

Serdeczności Heniu:)

Zdjęcie wykonano w zakładzie Foto Velotyp w Warszawie ul. Marszałkowska 132:)

Przedwojenne ubezpieczenie;)

Pamiętacie mojego krewnego z wpisu w rocznicę zbrodni Katyńskiej? Podporucznik Aleksander Gajewski, lekarz dentysta, mąż siostry mojego pradziadka (ojca Henia), ubezpieczył 6 sierpnia 1934 roku swoją żonę Wiktorię. I nie byłoby w tym nic nadzwyczajnego, gdyby nie fakt, iż ubezpieczenie opiewało na kwotę 8900 zł w złocie:) Jak to brzmi. Super;)

To jeszcze przeliczmy na czyste złoto. Przelicznik zgodnie z jednym z załączników polisy wynosił 900/5332 grama złota za jednego zł w złocie czyli ok. 0,169 g. A więc 8900 zł to nieco ponad 1,5 kg złota;)

A w roku 1939 za jeden kilogram złota można było kupić:

19747 bochenków chleba
33 krowy dojne
355 par skórzanych kamaszy męskich (brązowych)
269 ton węgla po cenie hurtowej w kopalni, 212 ton węgla po cenie detalicznej w Krakowie lub 123 tony węgla po cenie detalicznej w Warszawie
lub 59240 gazet codziennych:)

Czyli wg. moich obliczeń po śmierci męża Wiktoria dostałaby ok. 250 000 zł (na dzień dzisiejszy).

I jeszcze dwie ciekawostki językowe. W ostatnim zdaniu, "wraz z należytościami ubocznemi" i "nie rychlej niż":)

Życiorys głównego bohatera pisany przez niego samego, okraszony zdjęciami cz.13

    "Po odzyskaniu niepodległości stałem się bardzo czynnym

    i aktywnym mieszkańcem miasta.

         A oto moja praca.

1. Rok 1944 sierpień. Zebrałem wszystkich nauczycieli

    z Mińska i zorganizowałem Ognisko ZNP, byłem przez

    kilkanaście lat prezesem.

2. Na pierwszym zjeździe powiatowym nauczycieli wybrano

    mnie na przewodniczącego organizacyjnego Prezydium

    Oddziału ZNP M.M.

    Praca ciężka, bez urlopów. Kiedy sprowadziłem trzy

    wagony węgla dla nauczycieli w powiecie, musiałem

    na rampie kolejowej spędzić trzy dni i dwie noce, 

    pełniąc funkcję dozorcy, ponieważ odbiorcy zgłaszali się

    po węgiel w ciągu 3 dni. Ktoś musiał pilnować."

Mój aktywista i społecznik kochany;) Prezes i dozorca w jednym:) Cały Henio.

Dokumenty Henia z czasów wojny:(

Kenkarta (niem. Kennkarte) – dokument tożsamości wydawany obligatoryjnie przez okupacyjne władze niemieckie, na mocy rozporządzenia Hansa Franka z 26 października 1939 roku, wszystkim nieniemieckim mieszkańcom Generalnego Gubernatorstwa, którzy ukończyli piętnasty rok życia. 

Tyle z Wikipedii. Taki dokument trzeba było mieć przy sobie, zawsze. Jak ktoś nie miał to zapewne kula w łeb. Koszmar, nawet nie chcę myśleć ile razy zapomniałem Dowodu osobistego albo Prawa jazdy.

Nachtausweis, przepustka nocna. Jako że Henio pracował w fabryce w Ursusie, pewnie na trzy zmiany, musiał do i z Mińska dojeżdżać w czasie godzin policyjnych. No to miał przepustkę. 

Bescheinigung czyli poświadczenie. Też zapewne coś ważnego. 

Wyblakłe zdjęcie, akordeon i... czasy współczesne;)

Dziś krótko i... prawie nie na temat:) Pośród zdjęć wszelakich znalazło się takie oto:

Dla znawców "tematu" jedynego mężczyzny na zdjęciu przedstawiać nie muszę. Ale gdyby ktoś nie wiedział, to oczywiście Henio:) Dziewczynka przy nim to jego córka, a moja mama Mirosława. Pozostałe dwie Panie, pojęcia nie mam kim są. Ale... jedna z nich trzyma instrument, akordeon, który zbiegiem niepojętych okoliczności mam do tej pory. Mógłbym zrobić konkurs z pytaniem: jakiego koloru jest akordeon? Ale nie będę się wygłupiał:) Jest niebieski i dziś wygląda tak:

Historia akordeonu jest owiana nieprzeniknioną mgłą zapomnienia i prawdopodobnie tak już zostanie. Pamiętam tylko, jak dzieckiem będąc, "walczyłem" z nim próbując go podnieść, założyć i... zagrać:)

Na zakończenie dodam, że prawnuczka Henia czasem z tegoż instrumentu jakieś nuty wydobyć się stara;) I robi to znacznie lepiej niż ja kiedyś:)