Kilka kartek z pamiętnika dziadka Henia cz. 5

Ach te rozterki młodego Henia:) Jak nie ma koleżanek to źle, jak już są to... mieszkają Bóg raczy wiedzieć jak daleko:)  Ale proszę się nie martwić. Następny wpis w pamiętniku będzie przełomowy. Już za kilka dni:)       

                       "Listopad

O rozpaczy ! Znam ich w okolicach

Mrozów trzy, ale jedna mieszka

gdzieś w Dąbrowie pod Latowiczem,

druga nibyto w samych Mrozach,

ale aż gdzieś pod Siedlcami,

a trzecia, którą fatum przezna-

czyło dla mnie kryje się

w jakiejś Woli Kałuskiej z dziesięć

kilometrów od stacji.

Byłem tam wczoraj, a drugim

razem będę dopiero wtedy,

jak przez Wolę będą przecho-

dziły tramwaje albo jaka kolejka.

Na takie wygnanie trudno się

dostać.    Jakoś mizernie się

                   wszystko składa."

I jeszcze fotka młodego "cierpiętnika".

Liścik 009:)

"Alko !         Proszę nie gniewać się

za wyrażenie, które użyłem

w jednym z sekretników, zdaje

mi się szachrajko. Nie miałem

wtedy najmniejszej złej myśli

i sądzę, że nie weźmiesz tego

pod uwagę.

Dlaczego tak sceptycznie

odnosisz się do moich skrzypiec.

To był tylko żart z mojej strony,

że napiszę do Lutka, aby

do Mrozów nie przyjechał, jednak

jest inaczej, mówił on mi,

że w najbliższą niedzielę,

tylko będzie lepiej się czuł

napewno do Was zawita.

Chcę go dziś wysłać

więc więcej nie będę pisał,

gdyż mi czas nie pozwala, a dni

następne mam bardzo zajęte

                                                Podpis

P.S. Proszę ten sekretnik przesłać Lutkowi"

Jedno wyjaśnienie. W seminarium w Siennicy dziadek Henio uczył się gry na skrzypcach.

Ciekawe dlaczego babcia Alinka odnosiła się do tego sceptycznie?:)

Co więcej skrzypce te (trochę nadgryzione zębem czasu) mam w domu jako pamiątkę;) 

Wiszą na ścianie w pokoju Dominiki, która nomem omen w zeszłym roku skończyła szkołę muzyczną I stopnia w klasie skrzypiec:)

Swoją drogą ciekawe uczucie, trzymać w rękach instrument na którym prawie 100 lat temu grał dziadek.

Kilka kartek z pamiętnika dziadka Henia cz. 4

               Dziś o sercowej rozterce dziadka Henia i rozwiązaniu poprzez losowanie "z czapki"          

                             "Listopad

Jest was dwie: Ircia i Helcia.

Obydwie jednakowo lubię, ale sam

nie wiem, której więcej sprzyjać.

I jednej szkoda i drugiej szkoda

Zmuszony będę zrobić losowanie

przez napisanie dwóch karteczek z wa-

szemi imionami. Którą pierwszą wyciągnę

z czapki ta musi być moją

pupilką,

Los padł na Irkę, a więc od 

dziś żegnaj mi Helciu.

Niech będzie matematyczka dla

matematyka. Przez dłuższy okres

czasu będę musiał się kryć

z tem. Postaram się ją lepiej

poznać i zbadać jej stosunek

względem mnie."

Liścik 008:)

"Alko !

Chociaż raz w dniu wczo-

rajszym usłuchałaś mojej

prośby, wychodząc ze szkoły

zaraz po skończonych lekcjach

jak również pozbywając się

koleżanek, aby się ze mną

spotkać. Zadowolony jestem

z tego bardzo. Tylko dla swego

usprawiedliwienia zaznaczam,

że tak długo przed drzwiami

sklepu oczekiwać nie mogłem

i musiałem parę kroków przespa-

cerować się. Szkoda, że na dworcu

więcej Was nie było.       Podpis"

Nie dziwię się, że dziadek miał obawy czy ktoś z klasy lub co gorsza z grona pedagogicznego tego spotkania nie zauważy. Wszak nauczyciel i uczennica to poważna sprawa;) 

A klasa mogła wyglądać tak:

Życiorys głównego bohatera pisany przez niego samego, okraszony zdjęciami cz.3

                                                             "Sytuacja troszkę

poprawiła się, kiedy z Ameryki przysłano do Polski

troszkę produktów żywnościowych i odzieży. Od tej pory

obiady dostawaliśmy w szkole. Uczęszczając do kl IV

w kwietniu przerwałem naukę i poszedłem na wieś krowy

paść. Za to gospodarz co tydzień w dzień targowy

przynosił rodzicom trochę ziemniaków. W następnych latach

zaraz po powrocie ze szkoły chodziłem do pracy u kowala.

Nacinałem raszple dla szewców. Niewiele zarabiałem,

ale i to było dużą pomocą dla domu."

Wielkanocne życzenia od Henia dla Lutka, a moje dla Was;)

Za chwilę Wielkanoc,  wypada więc złożyć życzenia. Znalazłem kartkę z życzeniami złożonymi przez dziadka Henia swojemu bratu Lucjanowi. Kartka jest z 25-go marca 1942 roku. Podpis pod zdjęciem "Frühlingszauber" można przetłumaczyć jako "Uroki wiosny". Nie wiem czy to sarkazm, czy nie było innych, ale dodam tylko że to środek wojny! Dziadek był wtedy trzeci rok "na robotach" w miejscowości Winterborn koło Rockenhausen w III Rzeszy.

Wykorzystam okazję i dla wszystkich czytelników

mojego bloga również zasyłam;)

serdeczne życzenia świąteczne.

Kilka kartek z pamiętnika dziadka Henia cz. 3

                         "Październik - 1927.

Spostrzegam pomyłkę. Wszak mam

w tych stronach kilka Gimnazistek

znajomych, z któremi mogę czasem

chociaż kilka słów zamienić. Nawet

odważyłem się już przyjechać

do Mrozów o g. 6ej wieczorem wraz

z Emilcią, aby ją odprowadzić do domu,

jednak przyrzekam sobie, że ta wędrów-

ka była pierwszą i ostatnią.

Trzeba być wajratem, aby tyle kilo-

metrów przejść. Jakiż cel tego?

Tembardziej, że obecnie u mnie

każda minutka jest drogą.

Innym razem, wolę, abyś sama

wędrowała, nie będę Ci przeszka-

dzał liczyć kamienie na szosie."