Kilka kartek z pamiętnika dziadka Henia cz. 14b

"... i takiem, który umie zacho-

wać nasze osobiste sprawy w ta-

jemnicy.

Tak spędzam kilka

tygodni, będąc bardzo częstym

gościem w Mrozach.

Jednak w najbliższym czasie

stanie się naszym schadzkom

kres. Widzę, że już w domu

zaczynają ją podejrzewać

i już dłużej wychodzić do mnie

nie będzie mogła. O ile nie mylę

się, siostra jej wie już

o wszystkiem.

Jak dalej będzie okaże przyszłość."

Ach ta niepewna przyszłość. Każdy z nas tego doświadczył;)

Kilka kartek z pamiętnika dziadka Henia cz. 14a

                                "Marzec

Wieczorami przyjeżdżam do Mrozów

Udaję się na umówione miejsce,

gdzie spotykam swoją Alkę.

Nikt nas nie widzi, nikt o nas

nie wie. I tak we dwoje

przytuleni do siebie opowiadamy

różne wspomnienia z przeszłości

nie zapominając również o tem

co być może.

Towarzyszą nam niekiedy te pięk-

ne gwiazdki na niebie, a czasem

ten nieubłagany wietrzysko wieje

w oczy. Ale mając ją przy

boku zapomina się o wszystkiem.

Wiem, że mam doczynienie z dzie-

ciakiem, ale z dzieciakiem miłem..."

Dziś romantyczna dusza Dziadka Henia wzięła górę nad realizmem belfra:)

Uzupełnienie wpisu z 15.IV.2015 "Życiorys głównego bohatera pisany przez niego samego, okraszony zdjęciami cz.5"

W jednym z poprzednich wpisów http://dziadkaheniapisanie.blogspot.com/2015/04/zyciorys-gownego-bohatera-pisany-przez_15.html podzieliłem się z Wami informacją o miejscu pochówku Kasztanki - klaczy Marszałka Piłsudskiego. Przypominam zdjęcie:

Opisując ten kamień napisałem, że "jest dość stary, postać konia dorobiona współcześnie". I to był błąd, jest to kamień "współczesny". Kamień, który został położony po śmierci Kasztanki wyglądał tak:

Wiem, że ten wpis nie ma wiele wspólnego z naszymi bohaterami - Heniem i Alinką, ale czuję się w obowiązku wyjaśnić i ten poboczny wątek:)

Kilka kartek z pamiętnika dziadka Henia cz. 13b

"... Raz, chcąc się zemścić, a będąc

pewnym, że da mi złą odpowiedź

wyzwałem ją do tablicy

Dnia tego przyżekłem sobie,

że to było po raz pierwszy

i ostatni. Niech wie, że ja

nawet w największej złości,

jestem dla niej dobry.

że za zło z jej strony

odpłacam dobrem.

Byłem niekiedy dziwakiem,

czasem o maleńką błachostkę

rozeszło mi się, ale to tylko

dlatego, że inna na jej miejscu

postąpiłaby w danym wypadku

zupełnie inaczej z korzyścią

                         dla mnie."

Dobrze, że się dziadek opamiętał i tylko raz złośliwie babcię do tablicy wezwał. Ciekawe jaką ocenę wystawił:) Ale najważniejsze, że "zło dobrem zwyciężał". A swoją drogą od razu widać, że matematyk - "błachostka" piszę się Heniu przez samo "h":)

Dziś zdjęcie "męskiej" klasy naszego nauczyciela:

Kilka kartek z pamiętnika dziadka Henia cz. 13a

                                            "Marzec

W marcu jak w garncu

Prawdziwe to przysłowie. Już kilka

razy byłem rozgniewany na Alinkę.

19 marca nawet nie chciałem

bawić się na ich zabawie - ona

była temu winna

Po jakiemś zajściu między nami

dzień następny w szkole był opła-

kany dla klas, w których wypa-

dały mi lekcje.

Najmniejsze szepty denerwowały mnie

za złe odpowiedzi sypała się

moc stopni niedostatecznych.

Przyczyny tego nik nie wiedział.

Ona wzrok swój miała skierowany

przeważnie na tablicę lub ławkę,

na mnie spoglądała tylko

ukradkiem."

Oj dziadku, dziadku, za prywatne problemy sypać dwójami bogu ducha winnym uczniom:)

Uzupełnienie kilku poprzednich wpisów;)

Ponieważ okazało się, że nie wszystkie dokumenty dokładnie przeczytałem:) dziś małe uzupełnienie do wpisu Życiorys głównego bohatera pisany przez niego samego, okraszony zdjęciami cz.11 o wojennych losach dziadka Henia. W komentarzu napisałem, że "rodzinne przekazy mówią iż dziadek dostał się najpierw do niewoli sowieckiej i w drodze wymiany jeńców między najeźdźcami trafił do niewoli niemieckiej" i że "tego już nie sprawdzę". A tu okazuję się, że jednak sprawdzę i potwierdzę rodzinne przekazy. Znalazłem bowiem taki oto oficjalny dokument:

Najważniejszy fragment:

Jak już uzupełniam, to do wpisu Kilka kartek z pamiętnika dziadka Henia cz. 12a i 12b znalazłem takie (jakże znamienne;) zdjęcie nauczyciela w otoczeniu uczennic:

Alinki tu nie widzę, ale może jest tu ta nieznośna "Zuśka". Na którą stawiacie?:)

I jeszcze nawiązanie do wpisu z 80-tej rocznicy śmierci Marszałka Piłsudskiego. W czasach 20-lecia międzywojennego wielu instytucjom, budynkom itd, nadawano imię ukochanego wodza. Znalazłem pocztówkę z widoczkiem z Muszyny, na którym obok gór i lasów widać Dom Związku Ociemniałych Żołnierzy R.P. im. Marszałka Józefa Piłsudskiego. Dom ten stoi do dziś, jest tam placówka o podobnym charakterze, ale już nie ma imienia Marszałka:( Nota bene, pocztówka jest adresowana do Państwa Sieczków mieszkających w Piastowie, a tam (o ile się nie mylę) mieszkał Lutek z żoną Natalią (których córki są moimi ukochanymi ciociami:) A od kogo jest pocztówka i kim był Zdzich?

Kilka kartek z pamiętnika dziadka Henia cz. 12b

"... tam ze złością na mnie

spogląda. Ona jest strasznie

o pana zazdrosną"

Z mojej strony odpowiedź

"Nie pytam się o to."

Na podstawie obserwacji

przekonałem się, że nie cieszy się

ona dobrą opińją w Mrozach.

Zaczynam być do niej uprzedzony.

Widzę, że z każdym dniem

żywi większą nienawiść ku

mojej Alince.

Zwróciłem jej nawet raz uwagę,

że o Alince i o mnie nawet

Ci pomyśleć nie wolno."

Ach te młodzieńcze problemy:) Ale jak widać dziadek Henia dał sobie "w kaszę dmuchać". I bardzo słusznie. Alinka to skarb, o który trzeba dbać.