Życiorys głównego bohatera pisany przez niego samego, okraszony zdjęciami cz.10

"W roku 1928/29 nie otrzymałem wcale posady, uczyłem

tylko 6 tygodni - luty, marzec zastępstwo za chorą    

nauczycielkę w Osinach.

Okręg warszawski ZNP i Zarząd Główny były bezradne

nie mogły udzielić mi żadnej pomocy.

Ukończyłem seminarium jako najlepszy uczeń. Przez kilka

lat składałem podanie do WKN. Inspektor szkolny

zawsze je odrzucał. Na koszt państwa nie mogłem

                                         się dokształcać"

Pozostawię ten fragment bez komentarz.

Liścik 019:)

"Aluniu !

Chcąc słowa dotrzymać nie mogę Ci się rozpisywać

wiele. Jednak muszę okazać wielkie zadowolenie

za to żeś w niedzielę nie pojechała do Kałuszyna.

Gdyby w czwartek była pogoda i jeżeli będziesz

miała chwilkę wolnego czasu chciałbym, abyś

była o godz. 2ej pp. u p. Kowalczyków.

Nauczyciela od śpiewu i gimnastyki już macie.

Był u mnie po pewne informacje. W tym

roku skończył seminarium. Ochrzcili go Stefan

Grosłu?lski z Mieni, czy Wiciejowa tego dobrze nie wiem.

Mańkowi podziękuj za astrę, z której jeszcze dziś się

śmiejemy. Nudzę się okropnie - Hieronim poszedł

do zajęcia w poniedziałek, ja narazie o posadzie

nawet pomyśleć nie mogę. Mrozy są strasznie daleko

i t d  i t d.

Kłaniaj się od wszystkich - do wszystkich.  podpis"

To się dziadek wiele nie rozpisał;) Nie bardzo mogę rozczytać nazwisko nauczyciela, którego ochrzczono Stefan ....? I ciekawa za jaką śmieszną "astrę" miała babcia podziękować Mańkowi? 

Liścik 018:)

Alko !

Jeżeli we wtorek przyjadę

do Mrozów, to nie razem

z niemi, tylko tym pociągiem

na trzecią. Ale do Was

przyjdę dopiero wieczorem,

chcę chwilkę zabawić

u p. Jacaków, a później

narazie jeszcze nie wiem

gdzie.

Ci trzej mogą być prę-

dzej u Was niż ja.

podpis"

Dość skomplikowana fabuła wyłania się w tym liściku;) Jacyś tajemniczy "trzej" z którymi Dziadek jechał pociągiem nie będzie, ale będą oni wcześniej u Babci. No i długa podróż Henia do Alinki. Dotrze wieczorem, ale gdzie będzie po drodze "narazie jeszcze nie wie". Może to jakiś rodzaj gry z tamtej epoki?:)

Życiorys głównego bohatera pisany przez niego samego, okraszony zdjęciami cz.9

"W roku 1926 otrzymałem dyplom nauczycielski.

Po objęciu posady życie układało się bardzo ciężko.

Przez władze państwowe byłem prześladowany  i uważany

za "czerwonego". Przez kilka lat otrzymywałem tylko

kontrakty, co rok w innej szkole - płatne tylko 10 miesięcy.

Miałem zatarg z ks. prefektem i ze starostą powiatowym - 

umieszczono mnie na czarnej liście."

No to już wiem skąd u mnie ta niechęć do "czarnych":)

Liścik 017:)

"Alko !

Widzę, że między nami nigdy zgoda

nie zapanuje. Wyraźnie robisz

mi wszystko na złość, pomimo,

że ja pod każdym względem

przystosowałem się do Twoich wy-

magań. Prosiłem Cię w poniedzia-

łek, abyś we wtorek i w środę

wyszła wcześniej ze szkoły.

Wiesz, że w tym ostatnim dniu

chciałem jeszcze z Tobą porozma-

wiać. Wczoraj lekcje skończyłaś o 17

a koło dworca pokazałaś się w chwili,

kiedy już nadszedł pociąg, aby przy-

padkiem nie zmarnować ze mną

kilku minut. Dosyć miłe wrażenia

i wspomnienia pozostawił mi ten

dzień, pomimo, że powinno być

inaczej.                         podpis"

No i się Henio zdenerwował i oberwało się Alince. Mogła przecież babcia zaraz po szkole pobiec na dworzec i porozmawiać z dziadkiem;) Ale to zabrzmiało:) Ale i tak dobrze, że "miłe wrażenie i wspomnienie" dzień ten pozostawił.

Kilka kartek z pamiętnika dziadka Henia cz. 11

                        "Luty

Już wszyscy na terenie szkoły wiedzą,

że za tą maleńką Alinką spoglądam.

Nawet w kancelarji byłem już kil-

kakrotnie zapytywany jak ja się

z nią porozumiewam, o czem rozma-

wiamy. Z mojej strony była

zawsze jedna odpowiedź: To jest

naszą tajemnicą, a zresztą proszę

się jej spytać.

                       Tematem do rozmów

wśród nauczycielstwa podczas każdej

pauzy byłem ja i ona.

Muszę się przyznać, że nawet

sprawiało mi to niekiedy przyjemność.

Nigdy nie wypierałem się tego,

co jednak faktycznie miało

                     miejsce!"

No i się wydało;) Ale na razie bez konsekwencji, poza plotkami "nauczycielstwa" oczywiście.

Życiorys głównego bohatera pisany przez niego samego, okraszony zdjęciami cz.8

"Od pierwszego roku uczyłem się bardzo dobrze, Otrzymałem

stypendium z kuratorium. Wciągu czterech lat kupiłem

sobie tylko dwie książki "Pana Tadeusza" i podręcznik

do j. francuskiego. Stale musiałem prosić kolegów, aby mi

pożyczali książki, ponieważ nie miałem z czego uczyć się.

Na piątym kursie za swoje mocne wystąpienie przeciwko

księdzu i nauczycielom endekom (nazywali nas komunistami)

na okres dwóch dni zostałem zawieszony w czynnościach

                                               ucznia"

Oj dziadku, dziadku "mocne wystąpienie przeciwko księdzu i nauczycielom endekom". I bardzo dobrze;) Odważny w słusznej sprawie. Szacunek Dziadku.

Po tym fragmencie taka oto konkluzja mi się nasuwa. Wtedy uczeń sam walczył o to, by mieć z czego się uczyć. Jak go było stać to kupował książki i podręczniki, jak nie to pożyczał. A dziś? Uczeń przynosi ze szkoły listę podręczników i... czeka kiedy rodzice kupią. Ech, czasy się zmieniają;)

I jeszcze (wyjątkowo nie w wątku: Cenzury, świadectwa i inne zaświadczenia dziadka Henia) świadectwo dziadka Henia z Seminarium  dla nauczycieli ludowych w Siennicy, rok szkolny 1922/23 - kurs II. No i świetnie jest:) A jakie piękne przedmioty: Algiebra, Gieometrya, Historya;)